Een prachtvolk, die honden!

Een prachtvolk, die honden! bevat een selectie Russische hondenverhalen. Het zijn kortere en langere verhalen geschreven in de periode van eind 19e eeuw tot nu, van Toergenjev tot Oelitskaja. Veel schrijvers waren dol op hun harige viervoeters en deze speelden dan ook regelmatig een (hoofd)rol in hun verhalen.

Deze selectie geeft niet alleen een blijk van liefde van de schrijvers voor de hond, maar is ook een reis langs de verschillende stromingen en genres in de Russische literatuur. Het geeft een beeld van de veranderende relatie tussen hond en mens in de Russische samenleving in de loop der tijd en maakt ook duidelijk hoezeer honden gebruikt zijn om kritisch te schrijven over de Russische samenleving. Maar bovenal zijn het los van elkaar prachtige verhalen.

Een prachtvolk, die honden!

Praktische informatie

Ze was een kleine zwerfhond met kromme poten, die op straat leefde. Maar ze overwon alle vijandige krachten omdat ze van het leven hield en heel slim was. Ze wist uit welke hoek het gevaar kon komen. Ze begreep dat de dood geen lawaai maakte of dreigend zijn hand verhief, dat hij geen stenen gooide of met laarzen stampte; nee, de dood naderde met een vleierige glimlach, het stuk brood in de hand en een vangnet achter zijn rug verborgen.

Uit: 'De hond' van Vasili Grossman

‘Een straathond, ja, maar geen gewone hond. Of was ze dat toch? Misschien is dit gewoon een herinnering aan hoe slim deze prachtige dieren zijn.’

Recensie: writingredux.com

De schrijvers en hun hondenverhaal

  • Dmitri Mamin-Sibirjak – Winterhut aan de Stoedjonaja (1885)
  • Ivan Toergenjev – De hond (poëzie in proza) (1887)
  • Vladimir Giljarovski – Man en hond (1887)
  • Aleksandr Koeprin – De witte poedel (1903)
  • Fjodor Sologoeb – De witte hond (1908)
  • Teffi – De hond (1910)
  • Ivan Boenin – De dromen van Tsjang (1916)
  • Jevgeni Zamjatin – Ogen (1917)
  • Varlam Sjalamov – Tamara (1959)
  • Vasili Grossman – De hond (1961)
  • Ljoedmila Petroesjevskaja – De zwarte poedel (2002)
  • Ljoedmila Oelitskaja – Woef-woef (2019)

‘Het is een teefje, Valentin Ivanovitsj,’ zei kok Slavka Ganoesjkin opgewekt. ‘Een teefje? Oh, ja. Laten we haar dan Tamara noemen.’ En de voorman liep weg. De hond keek hem blij, kwispelend na. Al snel was ze goede vriendjes met de juiste mensen. Tamara begreep de rol van Kasajev en opzichter Vasiljenko, ze begreep het belang van vriendschap met de kok. ’s Nachts lag ze naast de nachtwaker.

Uit: 'Tamara' van Varlam Sjalamov

‘Hoewel de Goelag vooral bekend werd door de werken van Aleksandr Solzjenitsyn, zijn de verhalen van Sjalamov even meeslepend, vooral door de mix van realiteit en fantasie. Als een man die niet één, niet twee, maar drie keer werd veroordeeld tot dwangarbeid, schreef Sjalamov verhalen die zijn echte ervaringen combineerden met fantasie om de realiteiten en gevoelens van het leven in het kamp over te brengen. En voor mij is Tamara eigenlijk het meest menselijk in het verhaal, grappig genoeg. De gevangenen kunnen geen menselijkheid vinden in het systeem…’

Recensie: slaviclitpod.com

Auteur

Ivan Boenin

Auteur

Vladimir Giljarovski

Auteur

Vasili Grossman

Auteur

Aleksandr Koeprin

Auteur

Dmitri Mamin-Sibirjak

Auteur

Ljoedmila Oelitskaja

Auteur

Ljoedmila Petroesjevskaja

Auteur

Varlam Sjalamov

Auteur

Fjodor Sologoeb

Auteur

Teffi

Auteur

Ivan Toergenjev

Auteur

Jevgeni Zamjatin

Illustrator

Polina Plavinskaia

Vertaler

Roos Al

Vertaler

Herma Dijkema

Vertaler

Christine Gardner

Vertaler

Marjolijn Muntinga